Aplikacje do rozdzielania wiązki

Beamsplitters zostały wykorzystane w eksperymentach ideologicznych i real-świat w dziedzinie fizyki kwantowej teorii i względności. Obejmują one:

(1) Eksperyment Fizeau z 1851 r. Mierzy prędkość światła w wodzie;

(2) Eksperyment Michelsona-Morley'a z 1887 r. Mierzy (zakłada) wpływ luminescencyjnego eteru na prędkość światła;

(3) Eksperyment Hamar z 1935 r. Obala twierdzenie Daytona Millera o pozytywnych wynikach powtórzonego eksperymentu Michelsona-Molly;

(4) Eksperyment Kennedy'ego-Thornicka z 1932 r. Sprawdza niezależność prędkości światła i prędkości przyrządu pomiarowego;

(5) Eksperyment testowy Bell (od około 1972 r.) Demonstruje konsekwencje splątania kwantowego i wyklucza teorię zmiennych niejawnych lokalnych;

(6) Eksperyment selekcyjny Wheelera z opóźnieniem w 1978, 1984, itd., Aby sprawdzić, co powoduje, że fotony są falami;

(7) Interpretacja Penrose'a w teście Penrose'a (zaproponowana w 2000 r.) Superpozycja kwantowa zależy od krzywizny czasoprzestrzeni;

(8) Interferometr Mach-Zehnder dla różnych eksperymentów, w tym tester bombowy Elitzur-Vaidman